sluiten

delen op

Feest van het Ongedesemde Brood

Het Joodse Feest van het Ongedesemde Brood (=brood dat niet gerezen is door desem of gist) werd in het voorjaar gevierd. Het duurde een week en werd ingeluid door een ander feest: Pesach. De populaire benaming voor deze cluster van feesten is Pesach.

Bevrijdingsfeest

Volgens Joods gebruik begint de dag bij zonsondergang. Dat is even van belang om de volgorde van de Joodse feesten te begrijpen. Bij de zonsondergang op de 14e dag van de maand Nissan, wordt het Pascha gevierd volgens het bijbelse voorschrift met een maaltijd, de Pesachmaaltijd.

Direct daarna, dus op de 15e Nissan, begint het Feest van het ongedesemde brood (=brood dat geen zuurdesem of gist bevat) - een feest dat 7 dagen duurt, tot de 21e Nissan. Dit feest is eigenlijk een bevrijdingsfeest, want na die eerste Pesachmaaltijd werd Israël door God uit Egypte geleid en ging het op weg naar het beloofde land.

De historische achtergrond maakt begrijpelijk, waarom er ongedesemd brood gegeten werd. De Israëlieten trokken gehaast weg uit Egypte, dat door tien rampen getroffen was. Er was dus geen tijd om het brood te laten rijzen. Naar dit ongedesemde brood is het feest in het Hebreeuws genoemd: Matsot, een woord dat we nog herkennen in de 'matzes' die wij in de winkel kunnen kopen.

De Joden vegen ter voorbereiding op dit feest het huis (figuurlijk) met bezems schoon om er zeker van te zijn, dat er geen zuurdesem meer in het huis aanwezig is. De diepere achtergrond hiervan is dat zuurdesem in de Bijbel vaak een negatieve klank heeft. Het Nieuwe Testament gebruikt desem als beeldspraak voor 'slechtheid en boosheid' (1 Korintiërs 5:8). God wil zijn volk daarvoor bewaren. Hun bevrijding uit Egypte moest ook een bevrijding van zonde zijn.

Oogstfeest

In de week van het Feest van het ongedesemde brood was er nog een viering, niet direct een feest, maar een enkele ceremonie: het Aanbieden van de Eerstelingen. Het is aan het begin van de oogsttijd, die begint met de gerstoogst, ongeveer 2 maanden later gevolgd door de tarweoogst en tenslotte de druivenoogst.
Er staat niet bij op welke datum deze ceremonie plaatsvond, maar wel op welke dag van de week: ‘de dag na de sabbat’. De sabbat is onze zaterdag. Het feest van de eerstelingen viel dus altijd op een zondag: de eerste zondag na Pascha en na het begin van het Feest van het ongedesemde brood. Op die dag werd de eerste rijpe garf (schoof) van de gerstoogst aangeboden aan God met enkele bijbehorende offers: een ram en een graanoffer alsmede een wijnoffer. De Joden beseften dat zij wel konden ploegen en zaaien, maar dat God de groei van het gewas mogelijk maakte.

Jezus

In het Nieuwe Testament wordt Jezus aangeduid als ‘de eersteling’ of ‘de eerste vrucht van de oogst’. Daarmee wordt natuurlijk verwezen naar het ‘Aanbieden van de Eerstelingen’, dat de oogsttijd bij Israël inluidde. Bij het begin van het voorjaar de gerstoogst, gevolgd door de tarweoogst bij het begin van de zomer en de druivenoogst bij het invallen van de herfst.

Want zoals alle mensen door hun verbondenheid met Adam sterven, zo zullen ook allen door hun verbondenheid met Christus herleven. Maar ieder op de voor hem bepaalde tijd; Christus als de eerste vrucht van de oogst, en dan bij zijn komst al zijn volgelingen (1 Korintiërs 15:22,23).

Zoals op de eerste dag na Pesach het Aanbieden van de Eersteling plaatsvond, stond Jezus op uit de dood op de eerste dag nadat hij als het ware paaslam was gestorven. Waar Pesach voor christenen z’n vervulling vond in het sterven van Jezus op Goede Vrijdag, vindt het Aanbieden van de Eerstelingen z’n vervulling in de opstanding van Jezus, het christelijke Paasfeest.

Jezus' dood en opstanding houden een belofte in voor allen die hem volgen. Jezus zinspeelde daarop toen hij zichzelf vergeleek met een graankorrel die gezaaid moet worden, om in de aarde te vergaan en vervolgens veel vrucht voort te brengen:

Ik verzeker u: als een graankorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft hij slechts één graankorrel. Maar als hij sterft, brengt hij veel vrucht voort
 (Johannes 12:24).

Dit houdt de belofte van eeuwig leven in – een belofte waaraan God de Israëlieten al eeuwenlang herinnerde, telkens als zij het ‘Feest van het Ongedesemde Brood' vierden en de eerstelingen an God aanboden: Het leven zal overwinnen!

Icon--close Icon--search Icon--sort-alpha-asc Icon--book Icon--bullseye Icon--info Icon--eye Icon--filter Icon--bars Icon--caret-down Icon--caret-up Icon--comments Icon--arrow-left Icon--arrow-right Icon--arrow-up Icon--arrow-down Icon--arrow-right-circle Icon--share Icon--stack Icon--link Icon--rainbow Icon--angel eo