sluiten

delen op

Rouw en verdriet

Soorten verdriet

Als iemand sterft die je goed kent of van wie je houdt, is dat een groot verlies. Je hebt het moeilijk en bent diep bedroefd. Vaak zijn er geen woorden voor om dit uit te drukken. Hoe kun je vertellen wat je voelt als je zoveel pijn hebt? Verdriet kun je ook hebben om iets anders dan de dood van een dierbaar iemand. Het kan zijn dat je ziek bent, of dat iemand anders van wie je houdt, ziek is. Je kunt ook verdriet hebben omdat je in de steek gelaten bent. Of omdat er geweld tegen je is gebruikt. Er zijn zoveel soorten van pijn en verdriet.

Klagen bij God

In de bijbel kun je lezen van mensen die ook door diepe dalen gingen na verdrietige gebeurtenissen. Zoals in het boek Job of in de psalmen, lees bijvoorbeeld eens psalm 22 of 74. Het gevoel van verdriet en eenzaamheid is iets van alle tijden. Er is zelfs een bijbelboek dat helemaal in het teken staat van verdriet: Klaagliederen. De dichter van Klaagliederen heeft het zwaar. Hij heeft moeten aanzien hoe zijn stad en zijn tempel - de allerheiligste plaats - zijn verwoest, hoe mannen, vrouwen en kinderen zijn vermoord. Hij voelt zich in de steek gelaten. Hij spreekt zijn verdriet uit over alles wat hij heeft meegemaakt en vraagt zich af of het nog goed kan komen. Hij legt zijn verdriet neer bij God, omdat er niemand anders is. Niet om te vragen of God hem even wil troosten. Zo werkt het niet. Nee, hij schreeuwt het uit! Je ziet hier en elders in de bijbel dat mensen soms zelfs God aanklagen vanuit hun verdriet. Ook Jezus zelf schreeuwde in zijn doodsstrijd de woorden uit psalm 22 uit: 'Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten?' (Mat. 27:46; Marc. 15:34).De bijbel is een boek waarin ons hele leven een plek krijgt. Ook de moeilijke kanten van het leven worden belicht. Het kan goed zijn zulke verhalen te lezen en te horen, om te weten dat je er niet alleen in staat. Je kunt je eigen verdriet dan misschien beter een plek geven. Je leest woorden die je zelf nog niet aan je verdriet wist te geven. De bijbelse verhalen laten ook altijd een andere kant zien: dat het verdriet dat je beleeft niet het einde is. Soms kun je, bijna tegen beter weten in, hopen op een andere toekomst. Een wereld zonder pijn en verdriet. Een leven zonder angst en dood. De dichter van Klaagliederen put uiteindelijk hoop uit de ervaring dat God hem niet in de steek laat. Lees eens 3:55-59. Misschien herken je die ervaring? Het kost tijd om verdriet een plaats te geven, dat gaat niet zomaar. Neem die tijd. En als je er aan toe bent, probeer dan je pijn met iemand te delen. Dat kan in een gebed met God, maar ook met een vriend of vriendin, je jeugdleider, vader of je moeder. Want als je in de pijn gevangenzit, blijf je alleen. Als er iemand is die jouw verdriet deelt, kan je dat ervaren als een geschenk van God, als een spoortje van licht in een donker ravijn. Het kan je de hoop geven dat het eens anders zal worden. Dat de zon weer zal opgaan, ook voor jou. 'Uit de diepte van de put roep ik uw naam, HEER. U hoort mijn stem. Sluit uw oor niet voor mijn zuchten en mijn hulpgeroep. Altijd als ik roep, bent u nabij; u zegt mij: "Wees niet bang."' (Klaagl. 3:55-57)
Icon--close Icon--search Icon--sort-alpha-asc Icon--book Icon--bullseye Icon--info Icon--eye Icon--filter Icon--bars Icon--caret-down Icon--caret-up Icon--comments Icon--arrow-left Icon--arrow-right Icon--arrow-up Icon--arrow-down Icon--arrow-right-circle Icon--share Icon--stack Icon--link Icon--rainbow Icon--angel eo