sluiten

delen op

Joden en christenen

Moeizame relatie

In het Nieuwe Testament lezen we vaak over moeizame relaties tussen Joden en christenen. Paulus doet soms erg negatieve uitspraken over Joden, zoals: 'Die hebben de Heer Jezus en de profeten gedood en ons tot het uiterste vervolgd. Ze mishagen God en zijn alle mensen vijandig gezind' (1 Tess. 2:15). Maar aan de andere kant zegt hij ook dat hij hoopt dat de joden worden gered (Rom. 10:1). Ook zegt Paulus tegen de Joodse leiders in Rome dat hij zijn volk van niets wil beschuldigen (Hand. 28:17-19). Het is duidelijk dat in ieder geval Paulus, maar met hem waarschijnlijk vele andere christenen, van mening waren dat de Joden verkeerde denkbeelden hadden. Je kunt je dan ook voorstellen dat Joden in die tijd niet zo dol waren op christenen. Maar de zaak is niet zo simpel als hij lijkt. Laten we eens kijken hoe de situatie was in de eerste eeuw.Eigenlijk lijkt er niet zo veel bekend te zijn. De meeste informatie die we over de relatie tussen Joden en christenen hebben, komt uit het Nieuwe Testament. En zoals we al zagen, is dat niet altijd even eenduidig. Maar er zijn ook Romeinen die in de eerste eeuw over de christenen hebben geschreven, en bij hen kun je lezen dat ze de christenen beschouwden als een sekte binnen het Jodendom. Voor de Romeinen waren ze een gevaarlijke stroming, omdat ze voor onrust zorgden in de synagoge. En onrust onder het volk is voor gezagsdragers nooit prettig. Zoals je in het Nieuwe Testament kunt lezen, zagen ook de christenen zichzelf als een stroming binnen het Jodendom. Ze baseerden hun geloofsideeën op de Joodse bijbel en ze bleven vasthouden aan de Joodse gebruiken. In Hand. 3:1 staat bijvoorbeeld dat Petrus en Johannes zoals gewoonlijk naar de tempel gingen op het negende uur. Van de Joodse geschiedschrijver Flavius Josephus (37-ca.100 n.Chr.) weten we dat dit het uur was waarop de Joden hun avondoffer brachten. Petrus en Johannes gingen dus, net als andere Joden, om drie uur 's middags naar de tempel om te bidden en ze hielden zich aan de besnijdenis (Hand. 15:1).

Joodse houding

De Joden daarentegen zagen de christenen helemaal niet als groepering binnen het Jodendom. In Joodse geschriften uit de eerste eeuw is helaas nauwelijks iets te vinden over het ontstaan van het christendom. Alleen in het werk van Josephus kun je lezen dat Jezus rondliep in Galilea en dat hij leerlingen had die ook na zijn dood trouw bleven aan zijn leer. Maar in het Nieuwe Testament kun je wel wat lezen over de Joodse houding tegenover de christenen. In Handelingen zie je op diverse plaatsen hoe de apostelen gevangen werden genomen door Joodse gezagsdragers. In 12:1-3, lees je bijvoorbeeld hoe Herodes Jakobus doodt en dat de Joden hierop positief reageerden. Aan de andere kant lijken het ook vooral de Sadduceeën geweest te zijn die moeite hadden met de christenen. In Hand. 5:17-42 lees je dat een Farizeeër zijn best doet om de apostelen vrij te laten spreken (5:34-39).Het grote verschil tussen Joden en christenen was natuurlijk de visie op Jezus. Het feit dat de christenen geloofden dat Jezus de messias was die in de Joodse bijbel aangekondigd werd, had tot gevolg dat ze in de loop van de tijd ook andere gebruiken in gingen stellen. De besnijdenis kwam te vervallen (zie Hand. 15:19) en specifiek christelijke gebruiken werden aangenomen, zoals de doop en natuurlijk het avondmaal, dat door Jezus zelf was ingesteld. Christenen gingen andere feesten vieren (Pinksteren en Pasen werden bijvoorbeeld anders). Hiermee kwam er definitief een einde aan het christendom als onderdeel van het Jodendom: het was een aparte godsdienst geworden.

Icon--close Icon--search Icon--sort-alpha-asc Icon--book Icon--bullseye Icon--info Icon--eye Icon--filter Icon--bars Icon--caret-down Icon--caret-up Icon--comments Icon--arrow-left Icon--arrow-right Icon--arrow-up Icon--arrow-down Icon--arrow-right-circle Icon--share Icon--stack Icon--link Icon--rainbow Icon--angel eo